Marek Grechuta

Marek Grechuta

Nie dokazuj

Było kiedyś w pewnym mieście wielkie poruszenie Wystawiano niesłychanie piękne przedstawienie Wszyscy dobrze się bawili chociaż był wyjątek Młoda pani w pierwszym rzędzie wszystko miała za nic Nawet to że śpiewak śpiewał tylko dla tej pani I gdy rozum tracił dla niej śmiała się klaskała W drugim akcie śpiewak śpiewał znacznie już rozważniej Młoda pani była jednak ciągle niepoważna Aż do chwili kiedy nagle, nagle wśród pokazu, padły słowa Nie dokazuj miła nie dokazuj, Przecież nie jest znowu z ciebie taki cud Nie od razu miła nie od razu Nie od razu stopisz serca mego lód Innym razem zaproszony byłem na wernisaż Na wystawę późną nocą w głębokich piwnicach Czy to były płótna mistrza Jana czy Kantego? Nie pamiętam ... Były tak obrazy wielkie płótna kolorowe Z nieskromnymi kobietami szkice nastrojowe Całe szczęście że naturą martwą jednak były Nie dokazuj ... Byłą także inna chwila której nie zapomnę Był raz wieczór rozmarzony i nadzieje płonne Przez dziewczynę z końca sali podobną do róży Której taniec w sercu moim święty spokój zburzył Wtedy zdarzył się niezwykły, przedziwny wypadek Sam już nie wiem jak to było, trudno opowiadać Jedno tylko dziś pamiętam jak jej zaśpiewałem Usta milczą, dusza śpiewa ... Usta milczą, świat rozbrzmiewa ... Lecz dziewczyna nie słyszała tańcem już zajęta W tańcu komuś zaśpiewała to co dziś pamiętam Nie dokazuj miły nie dokazuj ... nie dokazuj miła nie dokazuj ... --- Nie dokazuj Marek Grechuta

This post was last edited by MadPole on 24-May-2008 at 22:12.

Będziesz moją panią

Będziesz zbierać kwiatY będziesz się uśmiechać będziesz liczyć gwiazdy będziesz na mnie czekać I tY właśnie tY będziesz moją damą i tY właśnie tY będziesz moją panią Będą ci grały skrzypce lipowe będą śpiewały jarzębinowe drzewa, liście, kwiatY wszystkie Będę z tobą tańczyć bajki opowiadać słońce z pomarańczy w twoje dłonie składać I tY właśnie tY będziesz moją damą i tY właśnie tY będziesz moją panią Będą ci grały nocą sierpniową wiatry strojone barwą słońca będą śpiewały, śpiewały bez końca Będziesz miała imię jak wiosenna burza będziesz miała miłość jak jesienna burza I tY właśnie tY będziesz moją damą i tY właśnie tY będziesz moją panią Będziesz moją panią Marek Grechuta

This post was last edited by MadPole on 25-May-2008 at 16:27.

Niepewność

Niepewność Marek Grechuta

This post was last edited by MadPole on 19-May-2008 at 17:10.

Serce

Za smutek mój, a pani wdzięk ofiarowałem pani pęk czerwonych melangoli. I lekkomyślnie dałem słowo, że kwiat kwitnie księżycowo, a liście mrą srebrzyście. Pani zdziwiona mówi: "Cóż, to przecież bukiet zwykłych róż." Tak, rzeczywiście. Więc cóż Ci dam? Dam Ci srece szczerozłote. Dam konika cukrowego. Weź to serce, wyjdź na drogę. I nie pytaj sie "Dlaczego?" Za smutek mój, a pani wdzięk ofiarowałem pani pęk czerwonych melangoli A pani? Cóż, nie chce tych róż. Że takie brzydkie, że czerwone i że z kolcami Więc cóż Ci dam? Dam pierścionek z koralikiem. Ten niebieski jak twe oczy. Popatrz jak na złotą drogę twój cukrowy konik skoczył. Dam Ci serce szczerozłote. Dam konika cukrowego Weź to serce, wyjdź na drogę. I nie pytaj sie "Dlaczego?.." Serce Marek Grechuta

This post was last edited by MadPole on 24-May-2008 at 21:26.

Tango Anava

Tango Anava Marek Grechuta

Twoja Postać

1973, Recital piosenek Marka Grechuty w galerii obrazów: 1989, Koncert Marka Grechuty w teatrze Stu: Wśród drzew schylonych o północy wśród jasnych widuch złego mroku coś się przemienia w naszej mocy ktoś się porusza z naszym krokiem kiedy tak idziesz w szumnej szacie a wiatr ją targa i rozwiewa nie bój się, ty nie idziesz sama chodzą wraz z tobą wszystkie drzewa ziemia jak echo minionych dni grające w borze a nasze cienie wśród martwych dni wieszają zorze dziwnie się srebrzysz aniele mój w tęczowym piórze nade mną góry wieżyce miast nade mną błękitne szerokie okna i jasne smugi od lamp i twoja postać, jasna postać taką cię znam taką cię znam Miła moja już póżno chylą się żółte mlecze w doliny napływa gór cień cichy odwieczerz już póżno, już póżno miła moja, trudno z miłości się podnieść a jeszcze ciężej od złych nowin gdy patrzą na nas ciemnym nowiem chłodniej, chłodniej, boisz się Nie ma się czego bać nie ma się czego bać to tylko księżyc idzie srebrne chusty prać i tylko cicha trawa trawa wśród kamieni wiesz, ludzie, ludzie są dziećmi dużymi błękitne szerokie okna i jasne smugi od lamp i twoja postać, jasna postać taką cię znam taką cię znam Twoja Postać Marek Grechuta

Madpole!

Madpole bro where have you been leaving me alone with the nutty 97's and god knows what?

I've returned back to icc after a month in the mountains a month madpole!, you most, have or do cross kalahari on you'r hands this walkabout most be of the longer ones?.

Ok if you ever feel tempted to meet some of you'r old lads and friends and god knows what, we are subjected to icc still....

Best of wishes from the strange mountain man

ffFFooOOOffFFFFfffFFFoOOOo

RE: Madpole!

Hello!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Re:

Hello! Hello! Hello! Hello!
Is it "Happy Easter" yet?!!!